کتاب بخت خوابزده وارد بازار نشر شد.
بخت خوابزده تلاشی است برای بازخوانی تاریخ اندیشهی ایرانی از منظر نسبت میان «قدرت» و «گفتار». این اثر با الهام از دیدگاههای میشل فوکو، نشان میدهد که چگونه گفتارهای مسلط در دورههای مختلف ـ از سنت دینی پس از اسلام تا روایتهای باستانگرای شاهنامه و سپس عرفان و تصوف ـ در شکلدادن به «سوژهی ایرانی» نقش داشتهاند و پیوسته در تعامل یا تقابل با یکدیگر، هویت فکری و اجتماعی ایرانیان را بازساختهاند. نویسنده با ترسیم این سیر تاریخی، از ناتوانی برخی گفتارها در تبدیل شدن به قدرت مسلط سخن میگوید و در نهایت بر ضرورت توجه به گفتار مدرن بهعنوان افقی کارآمد برای زیست معاصر تأکید میکند؛ رویکردی که این اثر را به پژوهشی انتقادی و نظری در باب تحول اندیشه و فرهنگ ایرانی بدل میسازد.
